Column

Stad Antwerpen laat gehandicapten en zieken in de kou staan

Een column door Wim Van Osselaer , gemeenteraadslid


Via de afvalkrant werden de Antwerpenaren ervan in kennis gesteld dat luiers vanaf 2010 niet meer worden toegelaten bij het GFT-afval. Dit is een gevolg van de beslissing van de intercommunales Igean en Ilva om te stoppen met de aparte inzameling van luiers. Deze ophaling zou immers “economisch en ecologisch niet rendabel zijn”. De luiers moeten nu weer bij het restafval. Ik stelde aan schepen Lauwers de vraag of er – net zoals in sommige andere gemeenten gebeurt – compensaties worden voorzien voor gezinnen met baby’s of ouderen of personen met incontinentieproblemen.
De schepen bezorgde me een ongewoon bondig antwoord, dat luidde als volgt: “Het toelaten van luiers in de GFT-factie was een tijdelijk proefproject. Gezinnen met jonge kinderen konden gedurende de looptijd van het proefproject van dit extra voordeel genieten. De stad voorziet geen extra ondersteuning nu het proefproject niet verlengd wordt door OVAM en IGEAN”. Over gezinnen met een incontinent familielid werd zelfs niet gesproken in het antwoord.
Met dit korte antwoord neem ik echter geen genoegen. Ik verwijs naar de campagne ‘”Ziek zijn kost een zak” van een ganse reeks van gebruikersorganisaties (Vereniging Personen met een handicap, ALS-liga vzw, MS-liga Vlaanderen vzw, VFG Vereniging Personen met een Handicap vzw, vzw Stomagroep Jong-Actief, Vzw Marjan, Pirus vzw, Vlaams Patiëntenplatform vzw, vzw Nierpatiënten UZ Gent en GRIP vzw). Er zijn heel wat mensen die omwille van medische redenen (bv. incontinentieproblemen, met stoma’s, nierdialyse, enz.) meer afval produceren. Sommige gemeenten voorzien een sociale correctie om hieraan tegemoet te komen, anderen doen dit jammer genoeg niet. De organisatie wil er sterk voor ijveren dat alle lokale besturen in Vlaanderen inspanningen leveren om tegemoet te komen aan de extra huisvuilkosten die mensen met medische problemen hebben.
Interessant is dat de betrokken organisaties een dossier hebben samengesteld met vermelding van de diverse sociale correcties die momenteel in de Vlaamse gemeenten toegepast worden. Uit dat onderzoek blijkt dat bijna de helft van de Vlaamse gemeenten een tegemoetkoming voorzien die ertoe strekt dat mensen met een ziekte die extra afvalkosten veroorzaakt minder of geen afvalkosten moeten betalen. Antwerpen bevindt zich jammer genoeg niet in die lijst.
Antwerpen voorziet geen enkele vorm van toelage aan gehandicapten die door hun handicap of ziekte extra huisvuil produceren. Gehandicapten of zieken die in Antwerpen wonen zijn op dit vlak dus slechter af dan in veel andere gemeenten. Sterker nog, vroeger bestond er in de stad Antwerpen een stedelijke tegemoetkoming voor gehandicapten van 174 euro per jaar voor extra lasten en verzorging van een zwaar gehandicapten. Deze stedelijke toelage werd echter vanaf 2006 afgeschaft. De stad wenste immers prioriteit te geven aan het preventief gezondheidsbeleid, zo werd meegedeeld aan personen die de uitkering eerder genoten.
Gehandicapten of zieken die door hun ziekte al geconfronteerd worden met aanzienlijke kosten, worden in Antwerpen dus bijkomend nog eens extra gestraft met extra hoge huisvuilkosten en krijgen geen enkele steun. Terwijl personen die naar Antwerpen uit de vier windhoeken komen aanwaaien gul bedeeld worden door onze ruime sociale voorzieningen, blijven deze autochtonen die elke steun kunnen gebruiken in de kou staan. Ter gelegenheid van de volgende gemeenteraad zal ik de Antwerpse schepen voor Sociaal Beleid en Volksgezondheid Monica De Coninck hierover ondervragen en pleiten om deze bevolkingsgroepen alsnog een of andere vorm van ondersteuning te bieden die hun extra afvalkost compenseert.

 



Klik hier voor de bijlage.


Categorie: